Er zijn veel verschillende soorten huidlymfoom. Elke soort huidlymfoom heeft een andere oorzaak en een ander ziekteverloop. Ook de behandeling en de vooruitzichten zijn anders. De meest voorkomende soort huidlymfoom is mycosis fungoides (MF). Ongeveer de helft van de mensen met een huidlymfoom heeft MF. Maar er zijn nog vele andere varianten.
Grofweg zijn huidlymfomen in te delen in twee groepen: lymfomen met T-cellen en lymfomen met B-cellen. De T-cel en de B-cel zijn verschillende soorten lymfocyten. Ze hebben allebei hun eigen rol in het afweersysteem. Een huidlymfoom kan zowel uit een T-cel als uit een B-cel ontstaan.
Een huidlymfoom kan langzaam, gemiddeld snel of snel groeien. Dit onderscheid in groeisnelheid is belangrijk voor de prognose en behandeling.
De meeste huidlymfomen zijn langzaam groeiend (indolent). Ze gedragen zich meer als een langdurige (chronische) huidaandoening dan als een vorm van kanker en veroorzaken geleidelijk klachten. Soms verandert een langzaam groeiend huidlymfoom na een tijd in een snel groeiend huidlymfoom. Een snel groeiend huidlymfoom (agressief huidlymfoom) bestaat uit cellen die zich snel naar andere delen van het lichaam verspreiden en veroorzaken snel klachten. Zonder behandeling kan een agressief huidlymfoom levensbedreigend zijn.
Vul het formulier in en schrijf je in voor de Huidlymfoomdag 2026
